Verkleurd gordijn

klaarwakker doodvermoeid zonder te willen slapen en het ongeduld die krult zich als een wolf tussen de schapen, tussen de schapen

alsof ik nie meer spreken kan zit ik, gebakken in m'n veren vlieg dan! fladder! tuimel dan laat 's zien aan alle heren dat geenen je raken kan met al die woorden die zij braken snap ik er almaar minder van verklankt door zoveel kaken, zoveel kaken

en zo ontgaat ons de hele wereld wie zingt nog in de maneschijn of voor een spin die zit te beven achter een verkleurd gordijn en zo ontgaan ons de vele dingen die ongehoorzaam en zichz... zijn en als een spin zitten we te beven achter dat bestoft gordijn

ik zal voor jou geen liedjes schrijven je bent op zich al een mooi lied soms wat luider dan je bent en soms een toon die niemand ziet, niemand ziet

weer geen dans die ons blijft wiegen weer geen woord over gezegd weer geen fluisteringen liggen geen discussie, geen gevecht weer een kus zonder gevolgen weer een streling in de nacht weer ontdekken om te vergeten en weer iets missen, zout en zacht, zout en zacht

en zo ontgaat ons de hele wereld wie zingt nog in de maneschijn of voor een spin die zit te beven achter een verkleurd gordijn ons zo ontgaan ons de vele dingen die ongehoorzaam en zichz... zijn en als een spin zitten we te beven achter dat bestoft gordijn

bamen scheren langs de wagens kinderbendes schreeuwen hels gaten in m'n oren en scheuren in m'n pels, scheuren in m'n pels

woelratten vreten aan mijn tenen huidskorst schreeuwt mijn gezicht tot wonden die mij doen wenen onder spades die graven naar het licht wie zal er ons daar komen halen diep onder de grond en wie zal er nog om ons malen daarboven, dik en rond, dik en rond

ik kan geen lied meer schrijven geen toon wil uit mijn keel alle woorden overdrijven en alle ogen kijken scheel adem in, adem uit spreek niet over je gedachten hou ze stil onder je huid er zit niemand op te wachten spreken zal ook niks verzachten

en zo ontgaat ons de hele wereld wie zingt nog in de maneschijn of voor een spin die zit te beven achter een verkleurd gordijn ons zo ontgaan ons de vele dingen die ongehoorzaam en zichz... zijn en als een spin zitten we te beven achter dat bestoft gordijn

ik schrijf nie meer geen woord, geen zin geen lied die ik nog zing ik ga nie meer geen voet, geen tred geen stap die ik nog zet ik spreek nie meer geen woord, geen zin geen lied die ik nog zing